The diary of a Cretan woman

Το καλοκαίρι στο χωριό μου έχει γεύση λαχανικών. Η κάθε οικογένεια έχει τον κήπο της και εκεί μπορεί να βρει κανένας κάθε λογής θησαυρό που βγάζει η Γη.  Το κολοκυθάκι είναι ένα λαχανικό που έχει ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου , η γεύση του σε μορφή ομελέτας ή σε μορφή ροδέλας με υπέροχο κουρκούτι. Ένας ακόμα λόγος που το αγάπησα τόσο είναι ένα γνωστό γλέντι που λαμβάνει χώρο κάθε Αύγουστο στο διπλανό χωριό, τον Αβρακόντε , που ακουει στο όνομά γιορτή κολοκυθιού. Μία ξεχωριστή ιδιότητα του κολοκυθιού κρύβεται στον ανθό του , ο οποίος γεμιστός με ρύζι σιγοβράζει για ώρα σε μια καλά σκεπασμένη κατσαρόλα , και αποκτά γεύση μαμάς. Είναι πολύ ξεχωριστή γεύση την οποία γνωρίζει κανείς μόνο το καλοκαίρι όπως πρέπει. Ο άνθος είναι ανοιχτός μόνο τις πρωινές ώρες , στην πορεία της ημέρας κλείνει και είναι αδύνατον να τον γεμίσει κανένας. Έτσι , το μαγείρεμα του αποτελεί μια ειδική διαδικασία μιας και όποιος θέλει να μαγειρέψει το φαγητό αυτό πρέπει να σηκωθεί από νωρίς το πρωί.  Το φαγη...

Το Οροπέδιο Λασιθίου είναι ένα σύνολο 18 χωριών , που είναι σαν τα αδέρφια το ένα δίπλα στο άλλο χτισμένα στους πρόποδες των βουνών.  Από την δεκαετία του '60 μέχρι εκεινή του '80 , ο πληθυσμός του ήταν τόσος που το κάθε χωριό είχε το δικό του δημοτικό με μέσο όρο 80-100 μαθητές το καθένα. Πλέον υπάρχει ένα μόνο εξαθέσιο δημοτικό , που συνολικά φοιτούν 60-70 παιδιά. Ο τόπος μας χαρακτηριζόταν από το Αιολικό του πάρκο το οποίο ήταν το μεγαλύτερο και το αρχαιότερο του κόσμου , που αποτελούνταν απο13.000 μύλους στην δεκαετία του '50. Οι μύλοι δυστυχώς δεν υπάρχουν πια σε αυτήν την έκταση. Μπορεί το Οροπέδιο να έχει χάσει ένα σημαντικό στοιχείο της ομορφιάς και της μοναδικότητας του λόγω της "εξαφάνισης" των μύλων , υπάρχει όμως έντονο το φυσικό στοιχείο , τόσο στον τεράστιο κάμπο όσο και στα χωριά . Επίσης καθοριστικό ρόλο διαδραματίζουν τα οπορωφόρα δέντρα , που υπάρχουν σε αφθονία και την άνοιξη ανθίζουν συνθέτοντας ένα τοπίο βγαλμένο από πίνακα.  Ακούγ...

Ο τόπος στον οποίο είχα την τυχη να μεγαλώσω είναι αναμφισβήτητα όμορφος. Μια μεγάλης έκτασης πεδιάδα περικυκλωμένη από βουνά τα οποία επιβλητικά και πελώρια μοιάζουν να αγκαλιάζουν την γη μας. Σαν να θέλουν να την προστατέψουν όπως οι μάνες τα παιδιά τους. Το οροπέδιο , θεωρώ , ότι είναι όμορφο όλες τις εποχές , είναι άλλωστε ένας επίγειος παράδεισος αν σκεφτεί κανείς τις πόλεις οι οποίες μέσα στο τσιμέντο και την  κίνηση δεν έχουν αφήσει το περιθώριο στην φυση να δείξει το μεγαλείο της. Ομορφότερο όμως κατά την γνώμη μου γίνεται την άνοιξη , η εποχή εκείνη σηματοδοτεί την αναγέννηση και την ελπίδα για τον τόπο που αγαπώ και μεγάλωσα. Τα ξερά από τον χειμώνα δέντρα γεμίζουν φύλλα και άνθους , τα χωραφια με διαφόρων ειδών λουλουδια  , τα αγαπημένα μου εκ των  οποίων είναι οι μαχαιρίδες , τα μοβ ανθάκια τους και η αντίστασή τους στο παιδικό μου χεράκι που προσπαθούσε να τις κόψει τις έχουν κάνει ευχάριστη ανάμνηση των παιδικών μου χρόνων. Μεγαλώνοντας αγάπησα ακόμα περισ...