The diary of a Cretan woman

Η παραδοσιακή μουσική ήταν ανέκαθεν ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου , από τα πρώτα τραγούδια που κέρδισαν την παιδική μου καρδιά ήταν το « Μόνο εκείνος που αγαπά » , με θυμάμαι να κάνω κύκλους στο σαλόνι και να το τραγουδάω , φάλτσα , αλλά το τραγουδούσα . Κάπως έτσι μου μίλησε ο πατέρας μου για τον Θανάση τον Σκορδαλό , ως λάτρης άλλωστε της κρητικής μουσικής γνώριζε καλά την ιστορία του.  O μεγάλος αυτός δάσκαλος της Κρητικής μουσικής , γεννήθηκε το Δεκέμβριο του 1920 σε ένα μικρό χωριό του νομού Ρεθύμνης εν ονόματι Σπήλι. Εκεί λοιπόν πρωτόπιασε λύρα σε ηλικία 9 χρονών. Με αυτή την πρώτη του "αρτικόλυρα", η οποία κόστισε μόλις  18 δραχμές και χωρίς κανέναν δάσκαλο , ξεκίνησε σιγά-σιγά να μαθαίνει και να παίζει τραγούδια τα οποία άκουγε όντας μικρό παιδί. Το ταλέντο του στην μουσική ήταν έμφυτο και δεν άργησε να φανεί , αυτό το ταλέντο στάθηκε αφορμή να χαρακτηρίσει ο ίδιος ο Ανδρέας ο Ροδινός, τον 11χρονο τότε Σκορδαλό, σαν "διάδοχό του", μπροστά σε ολόκληρο ...

Το Οροπέδιο Λασιθίου είναι ένα σύνολο 18 χωριών , που είναι σαν τα αδέρφια το ένα δίπλα στο άλλο χτισμένα στους πρόποδες των βουνών.  Από την δεκαετία του '60 μέχρι εκεινή του '80 , ο πληθυσμός του ήταν τόσος που το κάθε χωριό είχε το δικό του δημοτικό με μέσο όρο 80-100 μαθητές το καθένα. Πλέον υπάρχει ένα μόνο εξαθέσιο δημοτικό , που συνολικά φοιτούν 60-70 παιδιά. Ο τόπος μας χαρακτηριζόταν από το Αιολικό του πάρκο το οποίο ήταν το μεγαλύτερο και το αρχαιότερο του κόσμου , που αποτελούνταν απο13.000 μύλους στην δεκαετία του '50. Οι μύλοι δυστυχώς δεν υπάρχουν πια σε αυτήν την έκταση. Μπορεί το Οροπέδιο να έχει χάσει ένα σημαντικό στοιχείο της ομορφιάς και της μοναδικότητας του λόγω της "εξαφάνισης" των μύλων , υπάρχει όμως έντονο το φυσικό στοιχείο , τόσο στον τεράστιο κάμπο όσο και στα χωριά . Επίσης καθοριστικό ρόλο διαδραματίζουν τα οπορωφόρα δέντρα , που υπάρχουν σε αφθονία και την άνοιξη ανθίζουν συνθέτοντας ένα τοπίο βγαλμένο από πίνακα.  Ακούγ...

Η Κρήτη μας φημίζεται για τα τοπία που είναι στολισμένα με την "άγρια" ομορφιά της. Υπάρχουν πολλά μέρη τα οποία είναι διεθνώς αναγνωρισμένα και αποτελούν πόλο έλξης, πολλών επισκεπτών ετησίως. Υπάρχουν όμως και πολλά όμορφα μέρη τα οποία δεν έχουν λάβει ακόμα την αναγνώριση που τους αξίζει. Ένα από αυτά τα μέρη είναι και το Φαράγγι του Χαυγά.  Το Φαράγγι του Χαυγά είναι το μοναδικό μεγάλο φαράγγι στο Οροπέδιο Λασιθίου, πρόκειται για μία μοναδική διαδρομή, ξομπλιασμένη με τα στολίδια της φυσης και σχηματίζεται ανάμεσα στα υψώματα Καθάριος Λάκκος και Καθάρια Κεφάλα της Δίκτης. Μέσα από το φαράγγι περνά ο Χαυγάς Ποταμός που συγκεντρώνει τα νερά του Οροπεδίου Καθαρού, τα οποία είναι πολλά λόγω των χιονοπτώσεων και έντονων βροχοπτώσεων που λαμβάνουν χώρο στο υψόμετρο αυτό , περνάει από το Οροπέδιο Λασιθίου (ως Μεγάλος Ποταμός) και τα μεταφέρει στον Χώνο ή Ξερόκαμπο. Από εκεί εξέρχονται από τις Φλέβες της Κασταμονίτσας και μέσω του ποταμού Αποσελέμη καταλήγουν στο ομώνυμο φράγμα. ...

Ψάχνοντας κανείς μέσα στο χάος των social media , μπορεί να βρει αληθινούς θησαυρούς καλά κρυμμένους. Κάπως έτσι ανακάλυψα και εγώ το προφίλ της Λυδίας ήταν τέλη Δεκεμβρίου όταν συνάντησα για πρώτη φορά το προφίλ της. Οι δημοσιεύσεις της μου κίνησαν το ενδιαφέρον και την ακολούθησα αμέσως. Το σήμα κατατεθέν της για μένα είναι το ρόδι , ένα ξεχωριστό σχέδιο με έντονο το παραδοσιακό στοιχείο. Γενικότερα οι δημοσιεύσεις της μου κινούσαν διαρκώς το ενδιαφέρον , δεν ήταν δύσκολο λοιπόν να συνεχίσω τον τομέα των συνεντεύξεων με εκείνη. Η ευχέρεια του λόγου της μοναδική , απόλαυσα το κάθε λεπτό που μιλούσαμε, και δεν ήταν και λίγα τα λεπτά. Το ζεστό της χαμόγελο έκανε το κλίμα ακόμα πιο ευχάριστο. Η συζήτηση μας κύλησε ως εξής: -Λυδία μου καλημέρα θα ήθελα να ξεκινήσουμε την συζήτηση μας μιλώντας μου για την καταγωγή σου.                              Καλημέρα κοπέλα μου. Γεννήθηκα και μεγάλωσε στην Αθήν...

Πρίν λίγες ημέρες , στις 25 του Μάρτη, συμπληρώθηκε ο δεύτερος αιώνας της ανεξαρτησίας μας! Της ελευθερίας μας από τον Τουρκικό ζυγό! Μια σπουδαία και συγκινητική επέτειος για όλους τους Έλληνες! Με αφορμή λοιπόν την επέτειο αυτή οφείλαμε να αναφερθούμε και στην στάση των Κρητών στην επανάσταση του 1821. Στην επανάσταση του 1821, η Κρήτη είχε πρωταγωνιστικό ρόλο, πληρώνοντας βαρύ φόρο αίματος για μια 10ετία από το 1821 έως το 1930. Η συμβολή της αυτή όμως σχεδόν αποσιωπάται στα επίσημα εγχειρίδια. Είναι σασαν να μην υπήρξε ποτέ ο κρητικός αγώνας, ο οποίος μάλιστα αποδείχτηκε πιο μακροχρόνιος απ’ αυτόν της υπόλοιπης Ελλάδας, αν και αντί της ελευθερίας, οδήγησε στη συνέχεια της τουρκοκρατίας, μέσω του αντιβασιλέα της Αιγύπτου, στον οποίο παραχωρήθηκε, καθώς οι μεγάλες δυνάμεις στην κυριολεξία «πούλησαν» την κρητική επανάσταση. ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ 1821 ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΠΡΟΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ Δασκαλογιάννης 1770: Η μεγάλη εθνική επανάσταση του 1821 εξαπλώθηκε γρήγορα ...

Μία νόστιμη συνταγή , ιδανική για το Κυριακάτικο τραπέζι!    Υλικά  •1 φλιτζάνι του τσαγιού λάδι •1 φλιτζάνι του τσαγιού καρύδια •2 φλιτζάνια του τσαγιού ζάχαρη •2 φλιτζάνια του τσαγιού αλεύρι •1/2 φλιτζάνι του τσαγιού φρυγανιά τριμμένη •1 φλιτζάνι του τσαγιού γάλα •1 μπέικιν •1 κουταλάκι του γλυκού σόδα •1 κουτάλι της σούπας κανέλα •1/2 κουταλάκι του γλυκού γαρύφαλλο •6 αυγά Υλικά για το σιρόπι •1 ποτήρι νερό •1 ποτήρι του νερού ζάχαρη •1 ξυλάκι κανέλας • Λιγος χυμός λεμονιού Εκτέλεση Χτυπάμε το βιτάμ. Προσθέτουμε την ζάχαρη και τα αυγά. Ρίχνουμε το γάλα, τα καρύδια και το γαρύφαλλο. Ρίχνουμε την σόδα. Έχουμε ανακατέψει το αλεύρι με την φρυγανιά και το μπέικιν και τα ρίχνουμε στο μείγμα. Λαδώνουμε καλά το ταψί και βάζουμε το μείγμα. Ψήνουμε για μία ώρα σε υψηλή θερμοκρασία στον φούρνο και χαμηλώνουμε στην συνέχεια. Βράζουμε το σιρόπι για πέντε λεπτά και την σιροπιάζουμε ζέστη.  Καλή μας όρεξη! 

Απόκριες ονομάζονται οι τρεις εβδομάδες πριν από την Καθαρά Δευτέρα οπότε και αρχίζει η Μεγάλη Σαρακοστή. Ονομάστηκε έτσι, επειδή τη περίοδο αυτή, συνηθίζεται να μην τρώνε κρέας οι Χριστιανοί, δηλαδή «να απέχουν από κρέας». Λέγεται επίσης απόκριες, Απόκρεω, της Τυροφάγου, γιατί την εβδομάδα αυτή τρώνε μόνο γαλακτοκομικά και όχι κρέας, για να προετοιμαστούν σιγά – σιγά για τη νηστεία της Σαρακοστής.    Στις μέρες αυτές γίνεται το έθιμο του γλεντιού, της ψυχαγωγίας και του «μασκαρέματος». Κάθε τόπος είχε τα δικά του ξεχωριστά έθιμα , το ίδιο ισχύει και για την Κρήτη μας. Τα έθιμα που θα αναφερθούν είτε έχουν εξαφανιστεί εντελώς είτε έχουν διατηρηθεί σε λίγα μέρη του νησιού.  Σιβιανή μάσκα Νότια του Νομού Ηρακλείου, στο χωριό Σίβα, η παραδοσιακή μάσκα του χωριού είναι μια από τις πιο εντυπωσιακές του Ελληνικού και του ευρύτερου μεσογειακού χώρου και από ότι πιστεύεται ήταν και μοναδική. Μέχρι και την δεκαετία του 1960, ήταν πολύ στα «φόρτε» της η Σιβιανή μάσ...

Η Κρήτη ανέκαθεν είχε έντονο πολιτισμικό στοιχείο. Η μουσική και ο χορός ήταν άρρηκτα συνδεδεμένα τόσο με την χαρά όσο και με την λύπη των Κρητικών. Ο χορός , για τον οποίο θα μιλήσουμε σήμερα , είναι κατάθεση ψυχής. Οι άνθρωποι χορεύοντας αφήνουν ένα κομμάτι τους στον χορό. Εκτός τον χανιώτικο συρτό, τον μαλεβιζιώτη , τον πεντοζάλη , τον ανωγειανό πηδηχτό και την σούστα που είναι ευρέως διαδεδομένοι και "συνώνυμα" του κρητικού γλεντιού , υπάρχουν στα σεντούκια της παράδοσης χοροί που είτε έχουν ξεχαστεί εντελώς είτε τους βλέπουμε σπάνια σε γλέντια. Πάμε να τους δούμε μαζί!  Απανωμερίτης Ο προβατινίστικος χορός  ή απανωμερίτης ή νταγκουνάκι, είναι ένας από τους παλιούς τοπικούς χορούς της Κρήτης. Χορεύονταν στο Αμάρι και στην επαρχία Άγ. Βασιλείου του νομού Ρεθύμνου, μα και σ’ άλλα χωριά του Ρεθύμνου και προς τα Ηρακλειώτικα μέχρι και λίγο μετά τον πόλεμο. Τον λέγανε προβατινίστικο, γιατί στις κινήσεις του ο χορευτής χτυπάει το πόδι του στη γη, όπως κάνουνε τα π...

Μία κοπέλα που την χαρακτηρίζουν η αρχοντιά  της, η ευγένειά της και οι ξεχωριστές της ικανότητες.Την Μαρία την παρακολουθούσα καιρό πριν ξεκινήσω να γράφω , θαύμαζα την δουλειά της και το ταλέντο της , όπως ο καθένας πιστεύω που αγαπάει τις παραδοσιακές φορεσιές και έχει έρθει αντιμέτωπος με τα αριστουργήματά της! Όταν σχεδίαζα στο μυαλό μου την ιστοσελίδα είχα πει ότι θα προσπαθήσω να ξεκινήσω τις συνεντεύξεις από εκείνη. Έτσι επικοινώνησα μαζί της , η αμεσότητά της , η ευχέρεια του λόγου της και η λαχτάρα με την οποία μιλούσε για την δουλειά της με έκαναν να την εκτιμήσω και σαν άνθρωπο εκτός απο καλλιτέχνη!  Η συζήτησή μας κύλησε ως εξής: -Καλησπέρα Μαρία μου! Αρχικά σε ευχαριστώ πολύ που δέχτηκες να κάνουμε αυτήν την συνέντευξη! Θα ήθελα να ξεκινήσουμε με κάποιες βασικές πληροφορίες για σένα!    Καλησπέρα κοπέλα μου! Εγώ σε ευχαριστώ! Βεβαίως να ξεκινήσουμε έτσι. Ονομάζομαι Σκουλά Μαρία του Δημητρίου και της Αντίκας το γένος Φραγκιαδάκη. Γεννήθη...