The diary of a Cretan woman

Ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές όλων των εποχών, ο ποιητής του “Ερωτοκρίτου” δηλώνει στον επίλογο του ποιήματος ότι γεννήθηκε και έγραψε στη Σητεία. Ο Βιτσέντζος ήταν ο μικρότερος γιος του Ιακώβου Κορνάρου. Γεννήθηκε στις 26 Μαρτίου 1553, στο χωριό Τραπεζόντα Σητείας, πατρογονικό φέουδο της οικογένειας του και βαφτίστηκε το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου. Έμεινε στην περιοχή της Σητείας, κυρίως στα χωριά Τραπεζόντα και Πισκοκέφαλο, ως το 1587-1590, δηλαδή ως τα τριανταπέντε του χρόνια περίπου “ζώντας τη ζωή του φεουδάρχη γαιοκτήμονα, μέσα σ΄ έναν πολυπρόσωπο κόσμο υπηρετών και δουλοπαροίκων, που ήταν όλοι τους Ελληνορθόδοξοι”.   Στην Στείαν εγεννήθηκε, στην Στείαν ενεθράφη,  εκεί ‘καμε κι εκόπιασεν ετούτα που σας γράφει.  Μετά τις 20 Μαρτίου 1585 ο Βιτσέντζος Κορνάρος εγκαταστάθηκε στο Ηράκλειο (τότε Κάστρο, Μεγάλο Κάστρο ή Χάνδακα), κοντά στους δύο αδελφούς του, τον Ιωάννη Φραγκίσκο και τον Ανδρέα, όπου απέκτησε, από προίκα ή με αγορές, μεγάλη περιουσία. Είχε μεγάλα φιλολ...

Όσοι με ξέρουν καλά , γνωρίζουν την μανία που έχω με τις κούπες. Συλλογή ολόκληρη , σε διαφορετικά μεγέθη , σχέδια , χρώματα , στυλ. Κάπως έτσι έφτασα στο προφίλ της Μιράντας. Η Μιράντα είναι μια νέα κοπέλα η οποία ασχολείται με κάτι πολύ ξεχωριστό , πλάθει με τα χέρια της θησαυρούς , στο μαγαζί της μπορείς να βρεις  υπέροχα πράγματα , τα οποία κοσμεί με τις μνήμες της και τις εικόνες της καθημερινότητάς της. Θαύμασα τόσο τα σκεύη όσο και τα σχέδια που τα κοσμούν , δεν θα μπορούσα λοιπόν να μην επικοινωνήσω μαζί της . Είναι γλυκύτατη  , όπως και το όνομά της, και ευγενέστατη, με ένα υπέροχο χαμόγελο. Δέχτηκε  αμέσως να πραγματοποιήσουμε την συνέντευξή μας η οποία κύλησε ως εξής: - Καλημέρα Μιράντα μου, ευχαριστώ πολύ που δέχτηκες να πραγματοποιήσουμε αυτήν την συζήτηση!  -Καλημέρα και σε σένα Δέσποινα , εγώ σε ευχαριστώ , είναι μεγάλη μου χαρά!  - Θα ήθελα να ξεκινήσουμε την συζήτησή μας αναφερόμενες στην καταγωγή σου. Μιας και θεωρώ τον τόπο καταγωγ...

  Ο Κώστας Μουντάκης γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου του 1926 στην Αλφά, χωριό του Δήμου Μυλοποτάμου. Ήταν το μικρότερο από τα επτά παιδιά του Νίκου και της Καλλιόπης Μουντάκη. Η καταγωγή της οικογενείας του είναι από τον Καλλικράτη Σφακίων και ο προπάππος του, ο Μανούσος, πρωτοπαλίκαρο του Χατζημιχάλη Νταλιάνη, σκοτώθηκε πολεμώντας τους Τούρκους στο Φραγκοκάστελλο στην Επανάσταση του 1827. Ο πατέρας του, που ήταν ικανός χορευτής αλλά και συνάμα καλός τραγουδιστής (είχε το παρατσούκλι «Κελαϊδής»), πέθανε τρεις μόλις μήνες μετά την γέννηση του Κώστα. Τον βάφτισαν στην ιστορική Μονή του Αρκαδίου. Τελείωσε το δημοτικό το 1938 και πέτυχε στο ημιγυμνάσιο Πανόρμου, όμως δεν μπόρεσε να συνεχίσει τις σπουδές του εξαιτίας της δύσκολης οικονομικής κατάστασης που βρισκόταν η οικογένεια του. Εξάλλου ήδη είχε αρχίσει να τον τραβάει η λύρα, που είναι το κυρίαρχο μουσικό όργανο όχι μόνο στο χωριό του, αλλά και μέσα στο ίδιο του το σπίτι. Λύρα έπαιζαν ο μεγάλος του αδερφός, ο Νικήστρατος...

Το Ρέθυμνο το γνώρισα εξαιτίας της αδερφής μου , σπούδασε εκεί και αυτό στάθηκε ως αφορμή να το επισκεφτώ αρκετές φορές. Το Ρέθυμνο εκτός από την κοσμική πλευρά που οι περισσότεροι γνωρίζουν, έχει και μία άλλη όψη περισσότερο ήσυχη , ρομαντική και ανθρώπινη. Εγώ αυτή την πλευρά του Ρεθύμνου αγάπησα , και για εκείνη θα σας μιλήσω. Η περιήγηση ξεκινάει από τον Κουμπέ, συγκεκριμένα κοντά στον ναό της Αγίας Φωτεινής , και με τα πόδια καταλήγει στην Παλιά Πόλη. Προτιμώ συνήθως στο δρόμο που περνάει μπροστά από τη Φορτέτζα  και καταλήγει στην αγαπημένη μου καφετέρια , το Ναυπηγείο. Εκεί μπορεί κανείς αφου απολαύσει καταπληκτικό φυσικό χυμό λεμονιού, να συνεχίσει τη βόλτα του προς την παλιά πόλη. Πολλά μεζεδοπωλεία κατακλύζουν το Ρέθυμνο , με αγαπημένο μου το Αλλού για Αλλού και τα πράσσειν άλογα. Το λιμάνι με το φάρο του , τα πολλά καΐκια και τον όμορφο φωτισμό, σίγουρα θα κερδίσει τις καρδιές του κόσμου. Εκεί πέρα θα συναντήσει κάνεις πολύ κόσμο , ιδιαίτερα στις πολυσύχναστες καφετέρ...

Οι Κρήτες ήταν ανέκαθεν υπέρμαχοι της ελευθερίας και πρωτοστάτες κάθε επανάστασης που γινόταν για την επίτευξή της. Δεν θα μπορούσαν λοιπόν, να αφήσουν το νησί τους έρμαιο στα χέρια της ναζιστικής Γερμανίας , και πριν 80 χρόνια ακριβώς έδωσαν μια σημαντική μάχη για να το καταφέρουν.  Μάχη της Κρήτης: Με την ονομασία αυτή έμεινε στην ιστορία η αεραποβατική επιχείρηση, που επιχείρησε η Ναζιστική Γερμανία κατά της Κρήτης στις 20 Μαΐου 1941 και η οποία έληξε δώδεκα μέρες μετά, με την κατάληψη της μεγαλονήσου. (Γερμανοί αλεξιπτωτιστές πάνω από την Κρήτη)  Με την ονομασία αυτή έμεινε στην ιστορία η αεραποβατική επιχείρηση, που επιχείρησε η Ναζιστική Γερμανία κατά της Κρήτης στις 20 Μαΐου 1941 και η οποία έληξε δώδεκα μέρες μετά, την 1η Ιουνίου , με την κατάληψη της Μεγαλονήσου. Ήταν μία από τις σημαντικότερες μάχες του Β' Παγκοσμίου πολέμου , με πολλές πρωτιές σε επιχειρησιακό επίπεδο. Η απόφαση για την επίθεση στην Κρήτη ελήφθη από το Χίτλερ στις 25 Απ...

Ήταν 23 Μαΐου του 2006, όταν η   Πολεμική Αεροπορία «έχασε» έναν θαρραλέο πιλότο, από την τουρκική προκλητικότητα και επιθετικότητα στο Αιγαίο , τον Κώστα Ηλιάκη. Ο επιμελής Ίκαρος, ορκίζεται Ανθυποσμηναγός το καλοκαίρι του 1993 και τοποθετείται στην 120 Πτέρυγα Εκπαίδευσης Αέρος για να ολοκληρωθεί η πτητική του εκπαίδευση με αεροσκάφη Τ2. Κατόπιν τοποθετήθηκε στην 115 ΠΜ, 340 Mοίρα Βομβαρδισμού στα αεροσκάφη Α-7 Corsair. Στην διάρκεια αυτών των ετών φοιτά σε διάφορα Σχολεία της ΠΑ, όπως το σχολείο Όπλων και Τακτικής, αποφοίτησε το Πρόγραμμα Τακτικής Ηγεσίας και λόγω του υψηλού επιπέδου εκπαίδευσης του διακρινόταν σε όλα τα είδη αποστολών. Αυτά σε συνδυασμό με τις ικανότητες και την ευσυνειδησία του τον καθιστούν έναν από τους ποιο ικανούς επαγγελματίες στον χώρο του και έτσι επιλέχθηκε το 2002,να αποτελέσει μέρος του πυρήνα των 10 Ιπταμένων οι οποίοι στάλθηκαν για εκπαίδευση στα νέα F-16 Block 52+ στις ΗΠΑ. Ολοκληρώνει την εκπαίδευση και επιστρέφει στην Ελλάδα, στην 347 Μοίρα στην...

Ξεχωριστή θέση στον Κρητικό πολιτισμό και τη μουσική παράδοση της Κρήτης, κατέχουν τα παραδοσιακά μουσικά της όργανα. Οι ρίζες κάποιων μουσικών οργάνων στην Κρήτη χάνονται στα βάθη των αιώνων. Στις αρχαιολογικές ανασκαφές της Κνωσού και της Φαιστού, σε αναπαραστάσεις γλυπτών, κεραμικών και ζωγραφικής απεικονίζονται μουσικοί και χορευτές που παραπέμπουν στη σημερινή εποχή, όπου ο λυράρης παίζει στη μέση και οι χορευτές χορεύουν γύρω του κυκλικά. Οι αρχαίοι Κρήτες έπαιζαν την αρχαία λύρα, όπως φαίνεται από αναπαραστάσεις σε τοιχογραφίες και σφραγίδες.Στη σύγχρονη εποχή, σε όλες τις κοινωνικές και οικογενειακές τους εκδηλώσεις, οι Κρητικοί παίζουν ώρες ατέλειωτες τα παραδοσιακά τους όργανα, γλεντούν και τραγουδούν. Τέσσερα είναι τα κυριότερα μουσικά όργανα σήμερα στην Κρήτη: Η λύρα , το λαούτο, το βιολί και το μαντολίνο. Το μπουλγάρι , η ασκομαντούρα, το σφυροχάμπιολο  και το νταούλι , είναι επίσης παραδοσιακά όργανα της Κρήτης με λιγότερο αισθητή παρουσία όμως στις μέρες μας. Θα ήταν...

Ένα από τα ωραιότερα γλυκά του κουταλιού είναι το γλυκό κεράσι, αρέσει σχεδόν σε όλους είναι αναπόσπαστο κομμάτι των παραδοσιακών καφενείων. Το γλυκό κεράσι είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το σπίτι της γιαγιάς μου , αυτό το έδεσμα και το κλασικό "υποβρύχιο" χρωμάτιζαν τις Κυριακές μου με το άρωμα της αγάπης της. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον ενθουσιασμό μου όταν καθόμουν στο τραπεζάκι με το υπέροχο , κεντημένο τραπεζομάντηλο και περίμενα να γευτώ ένα απο τα δύο εδέσματα.  Σήμερα θα κάνουμε δίχρωμο γλυκό του κουταλιού.  Με τον ίδιο τρόπο, μπορούμε να φτιάξουμε όποιο είδος κερασιών θέλουμε. Υλικά • 900 γραμμάρια πετροκέρασα καθαρισμένα • 450 γραμμάρια κεράσια (σκούρα) καθαρισμένα • 1 κιλό ζάχαρη • 1 φλυτζάνι του καφέ νερό • 2 βανίλιες • χυμό από 4 λεμόνια Εκτέλεση Διαλέγουμε κεράσια σφιχτά και τραγανά, χωρίς χτυπήματα. Αν είναι πολύ ώριμα, μπορούμε να τα κάνουμε μαρμελάδα κεράσι. Τα πλένουμε, αφαιρούμε τα κοτσάνια και τα βάζουμε σε μπολ με νερό που να τα σκε...

Η παραδοσιακή μουσική ήταν ανέκαθεν ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου , από τα πρώτα τραγούδια που κέρδισαν την παιδική μου καρδιά ήταν το « Μόνο εκείνος που αγαπά » , με θυμάμαι να κάνω κύκλους στο σαλόνι και να το τραγουδάω , φάλτσα , αλλά το τραγουδούσα . Κάπως έτσι μου μίλησε ο πατέρας μου για τον Θανάση τον Σκορδαλό , ως λάτρης άλλωστε της κρητικής μουσικής γνώριζε καλά την ιστορία του.  O μεγάλος αυτός δάσκαλος της Κρητικής μουσικής , γεννήθηκε το Δεκέμβριο του 1920 σε ένα μικρό χωριό του νομού Ρεθύμνης εν ονόματι Σπήλι. Εκεί λοιπόν πρωτόπιασε λύρα σε ηλικία 9 χρονών. Με αυτή την πρώτη του "αρτικόλυρα", η οποία κόστισε μόλις  18 δραχμές και χωρίς κανέναν δάσκαλο , ξεκίνησε σιγά-σιγά να μαθαίνει και να παίζει τραγούδια τα οποία άκουγε όντας μικρό παιδί. Το ταλέντο του στην μουσική ήταν έμφυτο και δεν άργησε να φανεί , αυτό το ταλέντο στάθηκε αφορμή να χαρακτηρίσει ο ίδιος ο Ανδρέας ο Ροδινός, τον 11χρονο τότε Σκορδαλό, σαν "διάδοχό του", μπροστά σε ολόκληρο ...

Το Οροπέδιο Λασιθίου είναι ένα σύνολο 18 χωριών , που είναι σαν τα αδέρφια το ένα δίπλα στο άλλο χτισμένα στους πρόποδες των βουνών.  Από την δεκαετία του '60 μέχρι εκεινή του '80 , ο πληθυσμός του ήταν τόσος που το κάθε χωριό είχε το δικό του δημοτικό με μέσο όρο 80-100 μαθητές το καθένα. Πλέον υπάρχει ένα μόνο εξαθέσιο δημοτικό , που συνολικά φοιτούν 60-70 παιδιά. Ο τόπος μας χαρακτηριζόταν από το Αιολικό του πάρκο το οποίο ήταν το μεγαλύτερο και το αρχαιότερο του κόσμου , που αποτελούνταν απο13.000 μύλους στην δεκαετία του '50. Οι μύλοι δυστυχώς δεν υπάρχουν πια σε αυτήν την έκταση. Μπορεί το Οροπέδιο να έχει χάσει ένα σημαντικό στοιχείο της ομορφιάς και της μοναδικότητας του λόγω της "εξαφάνισης" των μύλων , υπάρχει όμως έντονο το φυσικό στοιχείο , τόσο στον τεράστιο κάμπο όσο και στα χωριά . Επίσης καθοριστικό ρόλο διαδραματίζουν τα οπορωφόρα δέντρα , που υπάρχουν σε αφθονία και την άνοιξη ανθίζουν συνθέτοντας ένα τοπίο βγαλμένο από πίνακα.  Ακούγ...

Η Κρήτη μας φημίζεται για τα τοπία που είναι στολισμένα με την "άγρια" ομορφιά της. Υπάρχουν πολλά μέρη τα οποία είναι διεθνώς αναγνωρισμένα και αποτελούν πόλο έλξης, πολλών επισκεπτών ετησίως. Υπάρχουν όμως και πολλά όμορφα μέρη τα οποία δεν έχουν λάβει ακόμα την αναγνώριση που τους αξίζει. Ένα από αυτά τα μέρη είναι και το Φαράγγι του Χαυγά.  Το Φαράγγι του Χαυγά είναι το μοναδικό μεγάλο φαράγγι στο Οροπέδιο Λασιθίου, πρόκειται για μία μοναδική διαδρομή, ξομπλιασμένη με τα στολίδια της φυσης και σχηματίζεται ανάμεσα στα υψώματα Καθάριος Λάκκος και Καθάρια Κεφάλα της Δίκτης. Μέσα από το φαράγγι περνά ο Χαυγάς Ποταμός που συγκεντρώνει τα νερά του Οροπεδίου Καθαρού, τα οποία είναι πολλά λόγω των χιονοπτώσεων και έντονων βροχοπτώσεων που λαμβάνουν χώρο στο υψόμετρο αυτό , περνάει από το Οροπέδιο Λασιθίου (ως Μεγάλος Ποταμός) και τα μεταφέρει στον Χώνο ή Ξερόκαμπο. Από εκεί εξέρχονται από τις Φλέβες της Κασταμονίτσας και μέσω του ποταμού Αποσελέμη καταλήγουν στο ομώνυμο φράγμα. ...

Ψάχνοντας κανείς μέσα στο χάος των social media , μπορεί να βρει αληθινούς θησαυρούς καλά κρυμμένους. Κάπως έτσι ανακάλυψα και εγώ το προφίλ της Λυδίας ήταν τέλη Δεκεμβρίου όταν συνάντησα για πρώτη φορά το προφίλ της. Οι δημοσιεύσεις της μου κίνησαν το ενδιαφέρον και την ακολούθησα αμέσως. Το σήμα κατατεθέν της για μένα είναι το ρόδι , ένα ξεχωριστό σχέδιο με έντονο το παραδοσιακό στοιχείο. Γενικότερα οι δημοσιεύσεις της μου κινούσαν διαρκώς το ενδιαφέρον , δεν ήταν δύσκολο λοιπόν να συνεχίσω τον τομέα των συνεντεύξεων με εκείνη. Η ευχέρεια του λόγου της μοναδική , απόλαυσα το κάθε λεπτό που μιλούσαμε, και δεν ήταν και λίγα τα λεπτά. Το ζεστό της χαμόγελο έκανε το κλίμα ακόμα πιο ευχάριστο. Η συζήτηση μας κύλησε ως εξής: -Λυδία μου καλημέρα θα ήθελα να ξεκινήσουμε την συζήτηση μας μιλώντας μου για την καταγωγή σου.                              Καλημέρα κοπέλα μου. Γεννήθηκα και μεγάλωσε στην Αθήν...